اتوراديوگرافی و راديوگرافی گاما
مقدمه
از بدو کشف رادیواکتیویته روشهای فوتوگرافی با آن همراه بوده اند. در روشهای اوتورادیوگرافی و رادیوگرافی با چشمه های خارجی آلفا، بتا و یا پرتوها گاما، تجهیزات مفیدی در زمینه تحقیقات و فناوری وجود دارند. این دو روش ازنظر تاثیر روی لایه های حساس (امولسیون)[1] فوتوگرافی مشترک بوده و برای هر دو روش دستگاههای بسیار ساده ای بکار می رود.
اتو رادیوگرافی
اتو رادیوگرافی عبارت است از تولید یک تصویر دو یا سه بعدی توسط پرتوهای مواد رادیواکتیو در لایه های حساس فیلم فوتوگرافی. این تصویر می تواند بصورت ناحیه ای از لکه های سیاه با چگالی متغیر که بسادگی با چشم غیر مسلح قابل رویت هستند، و یا از دانه های[2] پرتو دیده یا اثرات که زیر میکروسکوپ قابل رویت هستند تشکیل شده باشد. بعضی از روشها امکان مطالعه تصاویری در رابطه با مواد حاوی اتمهای رادیواکتیو و کسب اطلاعاتی در مورد موقعیت اتمها یا مولکولها نشاندار شده را ارائه می دهند. اتورادیوگرافی فناوری گسترده ایی است و کار بردهای وسیعی در زیست شناسی، جانور شناسی، فیزیولوژی گیاهی، متالوژی، مهندسی و در بسیاری از رشته های دیگر دارد. روشهای غیرفوتوگرافیک نیز وجود دارند، مثلا بکاربردن ورقه های نازک پلاستیکی و فلزی برای ذرات آلفا و بعضی از محصولات شکافت و هسته های سنگین. ولی در اینجا فقط روشهای فوتوگرافی مورد مطالعه قرار خواهند گرفت. اساس اتورادیوگرافی بسیار ساده بوده و نیاز به تجهیزات خاصی ندارد. سه روش اصلی وجود دارند: تماس، پوشش دادن و فیلم برهنه. روش آخری قادر به پالایش قابل ملاحظه بوده و ممکن است برای نشان دادن برداشت یک عنصر بوسیله یک سلول تنها و برای آشکار سازی حضور معدودی اتم در یک عنصر مطرح گردد.
اثر پرتوها بر روی لایه های حساس فوتوگرافی
وقتیکه نور روی کریستال هالید نقره بتابد، پدیده ای آغاز می گردد که در طول آن الکترونها آزاد می شوند. این الکترونها و به پیروی از آنها یونهایی جیوه که به اتمهای جیوه احیاء شده اند، به طرف محلهای خالی شبکه کریستالی حرکت نموده وتولید تصویر نهایی می کنند. این تصویر نهایی درظاهر سازی بعنوان کاتالیزور عمل نموده و احیاء موضعی هالید جیوه رابه جیوه فلزی تقویت می کند.
پرتوهای یونساز هم، با تولید الکترونها در اثر برخورد، موجب تشکیل تصویر نهایی می گردند، همچنانکه انواع دیگر انرژی که می توانند شبکه کریستالی را بهم ریخته و الکترون آزاد کنند، به همین نحو عمل خواهند نمود. یکی از این انواع اختلالات، فشار مکانیکی است. تیرگی فیلم می تواند ناشی از متمرکز شدن یا خراشیدن لایه های حساس فیلم باشد. بعضی از مواد شیمیائی ایجاد سیاهی می کنند، و لذا برای کارهای دقیق، دقت زیادی لازم است تا ازتشکیل مه گرفتگی زمینه جلوگیری گردد.
انواع لایه های حساس
لایه های حساس بکار رفته برای اتورادیوگرافی در اندازه دانه[3]، چگالی هالید نقره، ضخامت، پایه و تکیه گاه با یکدیگر تفاوت دارند. بعضی از لایه های حساس متداول در جدول (20-1) دیده می شوند.
جدول 20-1 لایه های حساس فیلمهای راديو گرافي
|
لایه حساس |
ضخامت (mm) |
درصد هالید |
اندازه دانه ها (mm) |
تعداد دانه ها در(mm1000) |
|
فوتوگرافي |
20-10 |
15-10 |
4-1 |
6 |
|
پرتو – X |
30-10 |
20-110 |
4-1 |
6 |
|
هسته اي |
1000-50 |
45 |
2/0 |
10000 |
|
فيلم برهنه |
5 |
45 |
2/0 |
10000 |
فیلمهای لایه حساس برای پرتو ایکس، معمولاً ضخیمتر از لایه های حساس فوتوگرافی معمولی است و هر دو طرف تکیه گاه با آن پوشیده می شود. یک فیلم حساس ردپای هسته ای به منظور نمایش مسیر یونش، بسیار ضخیم است و به همین دلیل دارای چگالی بالائی از هالید می باشد. برای اتورادیوگرافی با قدرت تفکیک بالا معمولا فیلمهای با دانه بندی ریز، چگالی بالای دانه ها، مقدار زیاد هالید و در عین حال بسیار نازکتر بکار می رود. دانه های هالید نقره توسط یک پایه ژلاتینی یا سلولزی بر روی صفحه اصلی فیلم که بعنوان یک تکیه گاه برای قرار گیری این ذرات بکار می رود، قرار می گیرند. یک مثال از این نوع ورقه اتورادیوگرافی نوع کداک AR 10 است. نوع AR 50، بعنوان فیلمهای مورد کاربرد با پرتو- ایکس با ضخامت µm 10 بکار می رود که از نوع فیلمهای سریع است ولی قدرت تفکیک پائینی دارد. برای اتورادیوگرافی اتصالی، وقتیکه غلظت رادیوایزوتوپ بالاست، اغلب ورقهای شفاف[1] بکار می روند، چرا که آنها
قدرت تفكيك[6]
از آنجا که مقصود از اتورادیوگرافی عبارت است از تعیین موقعیت عناصر رادیواکتیو در نمونه، بنابراین ضروری است دقتی که با آن این عمل انجام می گیرد و بعنوان قدرت تفکیک شناخته می شود در نظر گرفته شود(جدول20-2). وقتیکه به تصویر منفردی اشاره می شود، قدرت تفکیک به صورت فاصله بین نقطه ای که دارای حداکثر چگالی و نقطه ای که در آن چگالی نصف می شود، تعریف می گردد. با در نظر گرفتن دانه های مجاور، ملاک زیر می تواند برای تعریف قدرت تفکیک بکار رود. اگر دانه ها دارای قطر d بوده و مراکز آنها به اندازه d2 از هم فاصله داشته باشند در صورتی گفته می شود که قدرت تفکیک برابر d است، که مقادیر بتواند بعنوان «هسته های»[7] جدا از هم دیده شوند. فاکتورهای موثر در قدرت تفکیک عبارتند از :
1 – اندازه ذرات ( با انرژی پائین بهتر است ).
2 – ضخامت لایه حساس فیلم ونمونه .
3 – فاصله بین نمونه و فیلم.
4 – زمان پرتوگیری و زمان ظهور.
5- نوع فیلم.
جدول 20-2 (ابعاد بر حسب میکرومتر : µm )
|
قدرت تفکیک |
لایه حساس |
نمونه |
فاصله |
|
2 |
2 |
0 |
1/2 |
|
2 |
2 |
5/0 |
4/3 |
|
5 |
5 |
0 |
1/5 |
|
5 |
5 |
5/0 |
4/6 |
|
20 |
5 |
0 |
3/9 |
|
2 |
5 |
4 |
6/20 |
جدول (20-3) مقادیر قدرت تفکیک قابل دسترسی رابرای ضخامتهای مختلف فیلم و نمونه ارائه می دهد. کلیه ابعاد بر حسب میکرومتر(µm) می باشند. قدرت تفکیک همچنین بستگی به روش فیلم بکار رفته نیز دارد .
جدول 20-3
|
|
قدرت تفکیک (µm) |
|
فیلم اتصالی پرتو – ایکس |
30- 25 |
|
فیلم برهنه |
3- 1 |
|
روش پوشش |
7-5 |
زمان پرتودهی
زمان پرتودهی تا حد زیادی روش منطقی آزمایش و خطا است چرا که فاکتورهائی زیادی وجود دارند که باید در نظر گرفته شوند. بعضی از فاکتورها عبارتند از :
1 – اکتیویته ویژه.
2- بهره دانه به ازاء هر الکترون .
3- ضخامت برش و در نتیجه خود جذبی .
یک تجربه عملی عبارت است از پذیرفتن تماس نزدیک با یک فیلم برهنه با پوششی از لایه های حساس و اکتیویته ویژه ای معادل1-KBq g37 (1-g mci1) که بطور یکنواخت توزیع شده است. در این حالت پرتودهی به مدت تقریبا 14 روز، دانسیته قابل قبولی را ارائه خواهد داد. تعداد متوسط دانه های سیاه شده به ازاء هر ذره بتا بستگی به انرژی و نوع فیلم دارد. درفیلم برهنه 7/0 برای P32 و 8/1 برای P35 می تواند فرض شود. اگر تعداد ذرات بتا که به فیلم می رسند بتواند محاسبه گردد، جدول (20-4) می تواند در تصمیم گیری اکتیویته ویژه در محاسبه زمان پرتودهی کمک نماید.
نیاز به پرتودهی زیاد اهمیت تاریکی های حقیقی را تایید می کند. همچنین لازم است از تخریب احتمالی نتیجه بوسیله تغییرات فیزیکی وبیولوژیکی در نمونه در مدت پرتودهی برحذر بود. بعضی جنبه های این مسئله می تواند با پرتودهی در جعبه ای تاریک در داخل یک یخچال در صفر الی 5 درجه سانتی گراد فراهم گردند، ولی باز، مقداری خشک شدگی یا تغییرات بیولوژیکی می توانند وجود داشته باشند.
این مشکلات بوسیله بعضی از روشهای توضیح داده شده درمراجع ، کاهش می یابند، ولی علاج کلی وجود ندارد. البته می توان نمونه های مشابه متعدد یا برشهای مواد بیولوژیکی را، با قبول اینکه این امکان پذیر است، پرتودهی نموده و محصولات مصنوعی[8] را پی گیری نمود. جدول(4-20) می تواند فقط یک راهنمای تقریبی باشد. درعمل، به منظور طبقه بندی شرایط بهینه، پرتودهی های متعددی برای زمانهای مختلف انجام می گیرند.
تعداد دانه ها می تواند به سبک بسیار حساسی برای تعیین مقدار اکتیویته بکار رود. درمورد P32 تقریبا 106 اتم می توانند با شمارشگر گایگر آشکار شوند. اگر از سلولی به وسعت2µm300 ، پنج دانه شمارش شوند. و با فرض 14 روز پرتوگیری، این به معنی 10 الکترون اولیه یا 20 اتم p32 می باشد، چرا که فاکتور ژئومتری است.
جدول 20-4 تعداد تجزيه در سانتي متر مربع فیلم براي چگالی 6/0
|
ایزوتوپ |
پرتو-ایکس |
فیلم برهنه |
|
C14 |
107 ´ 2 |
108 ´ 5/2 |
|
P32 |
107 ´ 7 |
109 ´ 5/2 |
|
Ca45 |
107 ´ 4 |
108 ´ 6 |
|
I131 |
107 ´ 5/2 |
108 ´ 9 |
|
Zn65 |
109 ´ 1 |
1010 ´ 6/1 |
[1] . Emulsion
[2] . Grains
[3] . منظور از دانه در این مبحث کریستالهای هالید نقره است که در فیلمهای رادیوگرافی وجود دارند.
[4] . Lantern
[5] . Contrast
[6] . Resoulution
[7] . Entities
[8] . Artifacts

