فیزیک هسته ای یا شیمی هسته ای
شیمی هسته ای متشکل از تلاش در چهار زمینه است:
)ا لف) مطالعات خواص شیمیائی و فیزیکی سنگین ترین عناصر که
در آن آشکار سازی فروپاشی رادیو اکتیو بخش اساسی کار است ،
( ب ) مطالعات خواص هسته ای همچون ساختار ، واکنش ها وفروپاشی
رادیو اکتیو بوسیله افراد آموزشی دیده همچون شیمی دانها
( پ ) مطالعات پدیده های
ماکروسکوپی (همچون تاریخ زمین شناسی یا فیزیک نجوم) که در آن فرایندهای هسته ای
بطور کامل درگیر هستند و
( ت ) کاربرد روشهای اندازهگیری بررسی پدیده های هسته ای
(همچون پزشکی هسته ای،تجزیه به روش فعالسازی یا ردیابها )
برای مطالعه مسائل علمی در
زمینه های گوناگون. فعالیت اصلی یا "روند کلی" شیمی هسته ای در رابطه با
فعالیت های مذکور دربخش (ب) است.به عنوان شاخه ای از شیمی، فعالیت های شیمیدانهای
هسته ای اکثراٌدر زمینه های متعدد مرسوم از
شیمی همچون شیمی آلی، شیمی تجزیه ،شیمی
معدنی و شیمی فیزیک گسترده است. شیمی هسته ای دارای ارتباط با کلیه شاخه های شیمی
است . بعنوان مثال، شیمی دانهای هسته ای اکثرا" با سنتر و تهیه مولکولهای
نشاندار رادیواکتیو برای استفاده از آنها در پژوهش یا پزشکی سرو کار دارند. روشهای
تجزیه هسته ای بخش مهمی از سلاح شیمیدانهای تجزیه مدرن هستند
مطالعه عناصر اکتنید ها و ترانس
اکتنید ها تلاش مشترکی از شیمی دانهای هسته ای و معدنی در توسعه دانش جدول تناوبی
عناصر است. در واقع مفاهیم فیزیکی و
استدلال در قلب شیمی هسته ای مدرن برای شیمی فیزیکدانان آشنا است. در این کتاب
بسیاری از این موضوعات میان رشته ای را مورد بررسی قرار داده و تلاش خواهیم کرد
مفاهیم شیمیائی را بهم نزدیک کنیم . سوالی که اکثراً پرسیده می شود این است که
" اختلاف بین فیزیک هسته ای و شیمی هسته ای چیست؟ بوضوح دو مقوله تا حد زیادی
همپوشانی دارند ، و در شناخت این همپوشانی ،در مجموع اصطلاح عبارت کلی " علوم
هسته ای[1]
" به آنها اتلاق می گردد. ولی ما بر این باور هستیم که تمایز های بنیادی و مهم بین این دو زمینه وجود دارد . در
کنار ارتباطات نزدیک ممتد شیمی مرسوم که در بالا ذکر شد، شیمی دانهای هسته ای تمایل به مطالعه و بررسی مسائل هسته ای بروشهای
گوناگون نسبت به فیزیکدانهای هسته ای دارند. بسیاری از فیزیکدانهای هسته ای به
مطالعات عمیقی در برهم کنش های بنیادی موجود بین ذرات جزء اتمی وتقارنهای اساسی
حکمفرما در رفتارآنها تمرکز می نمایند.در مقابل شیمیدانهای هسته ای در مطالعات
پدیده های پیچیده که در آنها "رفتار آماری " دارای اهمیت است تمرکز می کنند . شیمی دانهای
هسته ای با احتمال زیاد در کاربرد پدیده های هسته ای بیشتر از فیزیکدانهای هسته ای
هستند، اگرچه هم پوشانی قابل ملاحظه ای در
تلاشهای آنها وجود دارد. بعضی از مسائل، همچون مطالعه چرخه سوخت هستهای در
راکتورها یا مهاجرت نوکلیدها در محیط ذاتا" شیمیائی بوده و لذا منحصرا"
ًتقریبا" کلید شمیت ها در آن در گیر هستند.عبارتی که اکثرا" با شیمی
هسته ای همراه است "رادیو شیمی"
است . عبارت رادیو شیمی به عملیات
شیمیائی رادیو اکتیویته و پدیده های همراه آن اتلاق می شود . بر اساس تعریف کلیه
رادیو شیمیست ها، شیمیست های هسته ای روشهای خواصی غیر شیمیائی یعنی روشهای فیزیکی
را برای مطالعه پدیده های هسته ای بکار می برند و لذا کار آنها رادیو شیمی نیست .