توموگرافي گسيل پوزيترون (PET)

توموگرافي گسيل پوزيترون (PET)

در اوايل سالهاي 1950 اينگونه درک شده بود که راديو نوکليدهاي گسيل کننده پوزيترونها امکانات جامعي از عکس برداري پزشکي را نسبت به SPECT ارائه مي دادند. پوزيترون گسيل شده در فاصله حداکثر چند ميليمتر در بافت، با الکتروني محيطي نابود شده و بطور همزمان دو فوتون نابودي با انرژي يکسان (MeV 0.511/) توليد و مهم تر از آن در دو جهت تقريباً عکس حرکت می کنند. اين گونه درک شده بود که آشکار سازي اين فوتونها با بکار بردن رفتاري که بطور همزمان در دو جهت عکس گسيل مي شوند، توضيح سه بعدي از توزيع راديو نوکليد ها در بدن را خواهد داد. طي ده ها سال توسعه آن PET وسيله اي حياتي در تشخيص پزشکي و عکس برداري فيزيولوژيکي شده است. PET از نظر چگونگي باز ساخت عکس برداري شباهت بسيار زيادي به SPECT دارد با وجود اين به کارگيري دو آشکار ساز در دو طرف مخالف بيمار با لوژيک آشکار ساز منطبق فوتون تفکيک شفاف تر فضائي از محل گسيل در بيمار نسبت به SPECT داشته و لذا باز ساخت بهتر توموگرافي عکس از توزيع اکتيويته در بيمار مي دهد.

عکس برداري PET ابتدا در سالهاي 1960با عکس برداري از يک سطح بر نتيجه و نياز به جابجایی بيمار بين نتايج انجام پذيرفت. در انتهاي سالهاي 1990، اسکنرهاي PET با بيش از 18000 بلور سنتيلاسیون مستقل، قادر به عکس برداري سه بعدي نواحي مصرف، 6 اينچي محوري و 23 اينچي مورب با تفکيک بهتر از 5 ميليمتر در هر دو جهت قابل دسترسي بودند.

 

جدول 14-3: خواص راديو نوکليد هاي بکار رفته در PET

نوکليد	E max (MeV)	Eav (MeV)	بسامد	نيمه عمر	واکنش توليد
^11C	960/0	386/0	998/0	5/20دقیقه	^14N(p,α)
^13N	199/1	492/0	998/0	97/9دقیقه	^13C(p,n)، ^16O(p,α)
^15O	732/1	735/0	999/0	122ثانیه	^15N(p,n)
^18F	634/0	250/0	000/1	110دقیقه	^18O(p,n)