توليد و فرآوري بعضي از ايزوتوپ‌هاي عادي توليد شده در رآكتور

 

فسفر-32

اين راديوايزوتوپ گسيل‌كننده -b خالص با انرژي bmax برابر MeV71/1 است . نيمه عمر آن 262/14 روز بوده و به عنوان ردياب در تحقيقات كشاورزي مورد استفاده قرار مي‌گيرد. توليد آن به دو روش زير است:

(الف) پرتودهي عنصر فسفر به وسيله نوترون : P31 داري 100% فراواني طبيعي است. واكنش P32(n,g) P31 داراي اكتيويته ويژه پاييني از P32 است. با وجود اين محصول عاري از ناخالصي P33 است.

(ب)  پرتودهي عنصر سولفور بوسيله نوترون‌هاي سريع : سولفور طبيعي داراي 95 درصد S32  است. واكنش P32 (n,p) Sn32 داراي اكتيويته ويژه بالايي مي‌باشد. معمولاً 100 ميلي‌كوري P32 در100 گرم از سولفور هنگام پرتودهي با شار نوتروني 1-s2-n cm1012 به مدت 30 روز توليد مي‌گردد. مقداري جزئي P33 از واكنش همراه P33(n,p) S33
كه گسيل كننده -b با نيمه عمر 34/25 روز است ناخالصي اجتناب‌ناپذير راديونوكليدي در اين روش است. سولفور پرتوديده تحت فشار كاهش يافته و دماي بالاتر تقطير مي‌گردد. P32 باقي‌مانده، با HCl رقيق شسته شده و از ميان يك مبادله كننده كاتيوني براي جابه‌جايي ناخالصي‌ها عبور داده مي‌شود. محلول شسته شده تغليظ و تا مرحله خشك شدن تبخير، مجدداً در HCl رقيق حل و محصول به صورت اسيد اورتو فسفريك نشان‌دار P32 عرضه مي‌گردد، اين تركيب به نوبه خود در سنتز نوكلئوتيدهاي (بيومولكول‌هاي) نشان‌دار همچونg-ATP پيشرو است. 

 

سولفور – 35

اين نوكليد نيز يك گسيل كننده-b با انرژيbmax برابر MeV167/0 است. نيمه عمر آن 51/87

روز بوده و از طريق واكنش‌هاي (n,p) يا (n,g) تهيه مي‌گردد. با وجود اين، در عمل واكنش S35(n,p) Cl35 براي توليد به كار مي‌رود(b35/0=s) . معمولاً 220 ميلي‌‌كوري بر گرمS35 از Cl در هنگام پرتودهي براي مدت 30 روز با شار نوتروني 1-s2-n cm1012 فراهم مي‌شود. اين نمونه يكي از معدود مثال‌هاي واكنش (n,p) است كه تحت اثر نوترون‌هاي حرارتي اتفاق مي‌افتد. هدف پرتودهي شده (KCl) در اسيدكلريدريك (HCl) رقيق حل شده و از ميان ستون آلومين عبور داده مي‌شود. S35 با OH4NH يك نرمال شستشو داده مي‌شود. نمك آمونيم با 3HNO غليظ نابود شده و S35 به صورت 4SO 35 2H  عرضه مي‌گردد.

 

موليبدن -99 

اهميت راديوايزوتوپ Mo99 به دليل دختر آن تكنسيم- m99(mTc99) است، چرا كه راديوايزوتوپ فوق داراي خواص مناسبي بوده و به طور گسترده‌اي براي مطالعات تشخيصي در پزشكي هسته‌اي مورد استفاده قرار مي‌گيرد. Mo99 (با نيمه عمر 94/65 ساعت) درتعادل‌گذاري با mTc99  ( با نيمه عمر 01/6 ساعت) مي‌باشد.

معمولاً Ci m800 Mo99 بر گرم از موليبدن طبيعي در پرتودهي به مدت يك هفته در شار نوتروني 1-s2-n cm1013×5 توليد مي‌گردد.موليبدن طبيعي داراي 8/14درصد Mo92، 1/9 درصد Mo94، 1/ 15 درصد Mo 95، 7/16 درصد Mo 96، 5/9درصدMo97، 4/24 درصدMo98 و 6/9 درصد Mo100 مي‌باشد. از ميان اين ايزوتوپ‌هاي موليبدن سطح مقطع واكنش نوترون Mo92 بسيار پايين بوده و محصول Mo93 داراي عمر بسيار طولاني است. Mo100 نوترون‌ها را براي توليد Mo101 (با نيمه عمر 61/14 دقيقه) جذب مي‌كند. ديگر ايزوتوپ‌هاي موليبدن محصولات پايدار توليد مي‌كنند. لذا پس از مدت كوتاهي سرد كردن كل اكتيويته هدف ناشي ازMo99 مي‌باشد. به كار بردن هدف‌هاي غني شده در Mo99 موجب به‌وجود آمدن اكتيويته ويژه بالاي Mo99 مي‌گردد. واكنش (n,g) روي ناخالصي‌هاي 3MoO ناخالصي‌هاي راديونوكليدي ايجاد مي‌كند كه هنگام جداسازي از Mo99 با mTc99 حمل مي‌شوند. مثلاً واكنش هسته‌هاي زير در هنگامي كه هدف موليبدن داراي ناخالصي تنگستن است به وقوع مي پيوندد.

 

(ب) روش شكافت : Mo99(n,f) U235

(آلياژ)Al-U 235 يا (فلزي) U235 : هدف

بهره شكافت 1/6 درصد، b585 : sth

معمولاً Ci20 موليبدن-99 بر گرم ازU235 در مدت 7 روز پرتودهي با شار نوتروني
 1-s2-n cm1013 در فرآيند شكافت توليد مي‌گردد. اختلاف اساسي بين Mo99 (n,g) و
Mo99 (n,f) اين است كه فرآيند اخير داراي اكتيويته بسيار بالا (Mo g/Ci103 > ) مي‌باشد. با وجود اين، موليبدن–99 بدون همراه‌بر به وسيله روش (n,f)، به طوري كه ايزوتوپ‌هاي ديگر موليبدن همچون Mo98 (پايدار) و Mo100 (پايدار) چه در طي مرحله شكافت و چه در طي خنك شدن پس از پرتودهي به دليل فروپاشي از پيشروها تشكيل مي‌گردد. در نتيجه كاهشي در اكتيويته ويژه Mo99 به وجود خواهد آمد.

توليد Mo99 از طريق مسير شكافت نياز به جداسازي Mo99 به‌صورت خيلي خالص از هدف اورانيم طبيعي و حضور قابل توجهي از محصولات شكافت راديواكتيو دارد. جداسازي بلافاصله پس از پرتودهي انجام مي‌پذيرد، چرا كه فروپاشي پس از پرتودهي توليد موليبدن پايدار حاصل از كاهش بيشتر در اكتيويته ويژه مي‌كند. فرآيند جداسازي مشابه بازفرآوري بوده  اگر چه در مقياس پايين‌تري است و نياز به هزينه بالائي از تجهيزات سازه‌اي براي جابه‌جايي محصولات شكافت و دفع پسمان راديواكتيو دارد. فرآيندهاي گوناگون شيميايي براي استخراج مقادير كوريMo99 توسعه يافته‌اند. در يكي از فرآيندها هدفU235 غني شده پرتوديده در اسيد نيتريك M6 حل شده و به دنبال آن همراه‌بر تلوريوم افزوده مي‌شود. سپس محلول از ميان يك ستون آلومين عبور داده مي‌شود. موليبدن و تلوريوم به طور انتخابي جذب شده در حالي‌كه اورانيم و ديگر محصولات شكافت در طي شستشو به طرف محلول ديگر سرازير مي‌شوند. موليبدن با يك مولارOH4NH از ستون شسشتو بازيابي مي‌گردد. بهره شيميايي برابر70 درصد مي‌باشد. هدف‌هاي براي پرتودهي مي‌توانند اورانيم با غناي پايين(LEU) (U235،20%(<  يا اورانيم با غناي بالا (HEU) (U235 ، 93% ) باشند. ناخالصي‌هاي اصلي راديونوكليدي عبارتند از I131 ، Ru103، Sr89، Sr90، Cs137، Ce141 و ... و لازم است در كاربردهاي پزشكي Tc m99 از نظر خلوص مورد نظر حضور نداشته باشند.

روش تهيه Mo99 و لذا اكتيويته ويژه آن بيانگر روش به كار رفته براي جداسازي mTc99  از Mo99 مادر است. با اكتيويته ويژه بالاي Mo99 مولدهاي ستون آلومين مورد استفاده قرار مي‌گيرد. در اكتيويته‌هاي ويژه پايين Mo99 روش استخراج باحلال با به كار بردن متيل‌اتيل كتون (MEK) به طور گسترده‌اي كاربرد دارد. 

 

يد – 125

I125 به روش EC با نيمه عمري معادل 408/59 روز فروپاشي مي‌كند. اين راديونوكليد پرتوهاي -g با انرژي keV 35 و keV28 گسيل نموده و لذا كاربرد گسترده‌اي به عنوان ردياب در راديوايمونواسي(RIA) دارد. I125 با پرتودهي نوتروني گاز طبيعي يا غني شده زينان توليد مي‌گردد.

 معمولاً mCi130 از I125 بر گرم از  Xe(طبيعي) در پرتودهي به مدت 15 روز با شار نوتروني 1-s2-n cm1013×5 توليد مي‌گردد. حداكثر اكتيويته ويژه قابل حصول برابر mCi/mg 17 از يد است. علاوه بر ايزوتوپ‌هاي ديگر زينان طبيعي داراي Xe126 مي‌باشد.

يد – 131

يد-131 باگسيل -b و با نيمه عمر 0207/8 روز فروپاشي مي‌كند. محصول دو پرتو -g با انرژي‌هاي keV364 و keV637 گسيل مي‌نمايد. اين راديوايزوتوپ مهم در پزشكي براي درمان و تشخيص مورد استفاده قرار مي‌گيرد. يد –131 با پرتودهي فلز تلوريوم توليد مي‌گردد.

تلوريوم داراي چندين ايزوتوپ پايدار است. تلوريوم طبيعي از Te130 (5/34 درصد)،
Te128 (8/31درصد)، Te 126 (7/18 درصد)، و بقيه Te125، Te124، Te123، Te122 و Te120 با درصدهاي پايين‌تر تشكيل شده است.

معمولاً 100 گرم از فلز تلوريوم به مدت 15روز با شار نوتروني معادل 1-s2-n cm1013×5 پرتودهي مي‌گردد كه حاصل آن 35 كوريI131 است. پرتودهي به مدت بيشتر موجب كاهش اكتيويته ويژه به دليل توليد I127 غيراكتيو (پايدار) و I129 با عمر بسيار بلند مي‌گردد.

هدف فلزي پرتوديده در اسيدكروميك يا اسيد سولفوريك حل مي‌شود. افزايش اسيداگزاليك باعث كاهش و تبديل گونه‌هاي مختلف يد به شكل عنصري مي‌گردد كه متعاقباً به صورت I131Na تقطير مي‌گردد. يد در طي پرتودهي در حالات مختلف اكسايش توليد مي‌شود. لذا، وجود چرخه اكسايش و كاهش در طي فرآوري جهت اطمينان از بازيابي يد تشكيل شده ضروري است.

ميزان پسمان اكتيو توليد شده در اين روش نسبتاً بالا است. همچنين از معرف‌ها و مواد شيميايي لازم براي فرآوري، مقادير جزئي از يد حامل در محصول نهايي وجود خواهد داشت. اين امر موجب كاهش اكتيويته ويژه مي‌شود. مثلاً برخلاف آنچه كه از اكتيويته ويژه تئوري در حدود Ci/mg120 انتظار مي‌رود، مقدار اكتيويته حاصل شده در عمل برابر
 Ci/mg 40-20 مي‌باشد.

فرآيند ديگر جداسازي يد از Te استفاده از هدف 2TeO و روش تقطيرخشك است. اين روش نه تنها موجب كاهش قابل ملاحظه پسمان مي‌گردد بلكه موجب افزايش خلوص شيميايي يد نيز مي‌شود. اين، به نوبه خود، حتي يدينه شدن راديواكتيو قابل اطمينان و در عين حال يدينه شدن مؤثر مولكول‌‌هاي حساس شيميايي و مواد بيولوژيكي را تضمين مي‌كند. مدل فرآوري خودكار براي تقطير خشك I131 از هدف 2TeO در حال حاضر براي به‌كارگيري در تأسيسات حفاظت شده گلاوباكس يا سلول داغ قابل دسترسي است.

 

كبالت –60

Co60 تنها راديوايزوتوپ مهم در مقياس‌هاي مورد نياز در حد مگاكوري است. اين راديونوكليد به وسيله واكنش (n,g) روي هدف Co59 تك نوكليدي) b36=s ) توليد مي‌گردد. از آنجا كه Co60 داراي نيمه عمر 274/5 سال مي‌باشد براي به دست آوردن بهره و اكتيويته ويژه مناسب، ضروري است فعال‌سازي هدف Co به مدت چندين سال در رآكتورها صورت بگيرد. چنانچه يك گرم كبالت در شار نوتروني معادل1-s2-n cm1013×5 به مدت 2 سال و 5 سال پرتودهي گردد، اكتيويته Co60 حاصل شده به ترتيب برابر Ci114 و Ci363 خواهد بود. از آنجا كه سطح مقطع برابر b36 بوده و نياز به پرتودهي طولاني مدت وجود دارد، خود جذبي در هدف Co قابل ملاحظه مي‌شود و بهره فعال‌سازي با زمان كاهش مي‌يابد. لذا بهره واقعي بسيار پايين‌تر است. در صورت امكان سيستم كانتينر حلقوي هدف براي فعال‌سازي ترجيح داده مي‌شود. علاوه بر آن قرص‌هاي بسيار كوچك Co (mm1×mm1 با پوشش نيكل) براي بالا بردن بهره‌هاي فعال‌سازي به كار مي‌روند. در اين روش Co60 با اكتيويته ويژه بسيار بالا توليد مي‌گردد. هدف آلترناتيو ديگر ميله‌هاي Co (باقطر mm6 ×mm25 با غلاف آلومينيم) است كه منجر به اكتيويته ويژه تقريباً Ci/g 150-100 مي‌شود. براي تهيه چشمه‌هاي درماني، Co60 با اكتيويته ويژه بالا (Ci/g200> ) مورد نياز است، درحالي‌كه ‌اكتيويته ويژه متوسط براي تهيه قلم‌هاي چشمه‌اي براي استفاده در تأسيسات فرآوري شيميايي مناسب مي‌باشد.

در هندوستان Co60 در نيروگاه‌هاي هسته‌اي كوتا (Kota)، نارورا (Narora) و كاكراپار(Kakrapar) توليد مي‌شود. با توجه به كار ممتد اين رآكتورهاي قدرت، و به منظور استفاده از اين مزيت هدف كبالت در شكل “ميله‌هاي تنظيم كننده” به كار مي‌رود. تأسيسات فرآيندي براي توليد در مقياس بالا نياز به چندين سلول داغ، ابزار و تجهيزات مربوطه و استخر آب جهت دريافت و نگه‌داري ميله‌هاي فعال‌شده دارد. ظرفيت توليد براي Co60 در هندوستان تقريباً 1 مگاكوري در سال (MCi/y1) است. هندوستان جزو معدود كشورهايي است كه داراي چنين ظرفيت بالاي توليد Co60 است.

 

ايريديم –192 ، برم –82 و ...

Ir192 (با نيمه عمر 83/73 روز ) ايزوتوپ مهم ديگري است كه به تعداد زياد به عنوان چشمه براي دوربين‌هاي راديوگرافي گاما ( تا Ci100 براي هر دوربين) و به صورت سيم Ir192 در حدود چند ميلي‌كوري بر سانتي‌متر براي درمان به وسيله براخي‌تراپي (brachytherapy)
مورد نياز است. Ir192 به وسيله فعال‌سازي هدف ايريديم طبيعي توليد مي‌گردد.

فعال‌سازي يك گرم از هدف ايريديم (Ir191 با 3/37 درصد) با شار نوتروني1-s2-n cm1013×5 به مدت يك و سه ماه منجر به توليد به ترتيب Ci144 و Ci335 بهره فعال‌سازي مي‌گردد. 

Na24 و Br82 راديوايزوتوپ‌هاي مهم ديگري هستند كه به عنوان ردياب‌هاي صنعتي در پروژه‌هاي تحقيقاتي مورد استفاده قرار مي‌گيرند. اين دو راديونوكليد به ترتيب با فعال‌سازي هدف‌هاي 3CO2Na و Br4NH توليد مي‌شوند، فرآيند پس از پرتودهي شامل انحلال ساده و پخش مي‌باشد. 6-3 كوري از Br82 ممكن است براي بعضي از مطالعات به كار رود.